ผศ.พิรัส พัชรเศวต : โรงเรียนอัสสัมชัญ ให้ชีวิตอาจารย์ทั้งชีวิต

ผู้เขียน : ศุภณัฐ อรุโณประโยชน์ & สิทธิกานต์ ธีระวัฒนชัย
สัมภาษณ์เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2560
สถานที่ : สตูดิโอนิสิตชั้นปีที่ 1 ชั้น 5 อาคารนารถ โพธิประสาท
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
product

 

“โรงเรียนอัสสัมชัญ ให้ชีวิตอาจารย์ทั้งชีวิตอ่ะ ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของ Discipline ทั้งเรื่องความรู้ การที่เราดูแลความคิดตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ๆ...”


          เขาคือนักเรียนคนหนึ่งที่สมัยเรียน เคยเป็นถึงนักกีฬาบาสตัวแทนโรงเรียน และจัดได้ว่าเป็นนักเรียนสายวิทย์ที่เรียนดีคนหนึ่ง แต่ด้วยความที่ไม่เก่งคำนวณในวิชาคณิต-ฟิสิกส์ และด้วยการที่เขาเป็นคาทอลิก ได้มีโอกาสจับปากกา พู่กัน ในการประกวดเขียนแม่พระในงานโรงเรียนต่างๆ จึงผลักดันให้เขาเลือกเข้าในสายสถาปัตยกรรม จนปัจจุบัน ผศ.พิรัส พัชรเศวต อัสสัมชนิก 26467 รุ่น 100 ดำรงตำแหน่งอาจารย์ที่คณะสถาปัตย์ จุฬา และยัง practice งานออกแบบในนามสำนักออกแบบ East Architect จำกัด

1.สมัยที่อาจารย์เรียนที่อัสสัมชัญ อาจารย์ประทับใจอะไรมากที่สุดครับ ?

          "ก็หลาย ๆ เรื่อง อาจารย์ว่าโรงเรียนเราก็ขึ้นชื่อในเรื่องของ ระเบียบวินัย เราก็ได้ระเบียบวินัย เดินเข้าแถวต้องไม่คุยกัน อะไรต่าง ๆ เนี่ย การนั่ง นั่งเรียงต้องมีเส้นสมมุติ ต้องห้ามนั่งเกินเส้นสมมุติ อาจารย์ก็คิดว่า ตรงนั้นเป็นสิ่งที่ได้เรียนรู้และใช้มาจนถึงปัจจุบัน และความประทับใจอื่นนอกนั้นก็เยอะแยะ เพราะส่วนหนึ่งอาจารย์ก็ทำกิจกรรมโรงเรียนมาตั้งแต่เด็ก ๆ นะ

          "อาจารย์ก็ทำเชียร์ แปรอักษร และอาจารย์เป็นคาทอลิกด้วย อาจารย์จึงต้องมีหน้าที่ อย่างในวันแห่แม่พระ 15 สิงหา อาจารย์ก็ต้องไปแบกแม่พระรอบโรงเรียนเรา และก็โชคดีได้เป็นนักกีฬาโรงเรียนก็เลยได้ทำกิจกรรม สิ่งที่ดีที่สุดคือ เราได้โดดเรียนอ่ะ เพราะเราก็ต้องไปแข่งกีฬาของกรมพละ


"เราก็ได้สิทธิ์ที่เราไม่ต้องเข้าห้องเรียน เราก็ดีใจ มันก็เป็นความทรงจำ เป็นช่วงชีวิตที่อาจารย์มีความสุขที่สุดเลย นับจนถึงวันนี้ก็ยังนับได้ว่าอย่างนั้นนะ"


          "สมัยที่สอนอยู่ที่คณะสถาปัตยกรรมเขายังมีส่วนร่วมในการออกแบบอาคารเรียนหลายแห่งในจุฬา รวมถึงงานออกแบบบ้านพักอาศัยในนามบริษัทของเขา อาทิเช่น อาคารจุฬาพัฒน์ 1 อาคารจุฬาพัฒน์ 13 อาคารจามจุรี 10 เป็นต้น ที่สำคัญเขายังเคยกลับมาออกแบบซุ้มแม่พระ ให้กับโรงเรียน ซึ่งตั้งอยู่ในอาคารอัสสัมชัญ 100 ปี" (ปัจจุบันทุบไปแล้ว)

หากย้อนเวลากลับได้ อาจารย์อยากทำไรใหม่ไหมครับ ?

          "คงมากมายหลายอย่างเลย....อยากตั้งใจเรียนมากกว่านี้ (ฮา ๆ)"

แล้วสมัยเรียนที่อัสสัมชัญอาจารย์ได้เกรดเท่าไหร่ครับ ?

          "อาจารย์ก็ 3 กว่าๆ แหละ มันก็ขึ้นๆ ลงๆ อ่ะนะ เราก็อยู่ในเรนจ์ เด็กเรียนดี แต่ก็ไม่ถึงกับพวกท็อป ๆ หรอก พวก  ท็อปนี่เขาเก่งจริงนะ เรายอมเขา...สอบเลขได้ร้อยอะไรต่างๆ...เราก็เรียนดี ใช้คำว่า เรียนดี ก็พอ ถ้าสมมุติย้อนกลับไปได้ ถ้าคิดว่าเราตั้งใจเรียนหน่อย ภาษาอังกฤษ เราคงจะเก่งขึ้นกว่าเดี๋ยวนี้"

อาจารย์จัดว่าอยู่ในห้องระดับไรอ่ะครับ ?

          "ก็ถ้าตอนนั้นจะว่าจะโผ ก็อยู่ห้องคิง นะ"

แล้วนั่งส่วนไหนของห้องอ่ะครับ ?

          "อาจารย์นั่งท้ายห้องตลอด นั่งท้ายแล้วก็เป็นห้องคิงแบบกลาง กลางแท้ ๆ เลย


"แล้วเป็นธรรมดาที่ห้องคิง จะมีเด็กเก่งมาก และเนื่องจากเราเป็นนักกีฬาทำเชียร์ ทำไรเนี่ย ก็แว็บบ่อย เพราะฉะนั้นเราก็เลยมีชีวิตอีกแบบนึงอ่ะ"


          "ก็เลยมีความรู้สึกถ้าตั้งใจเรียนอีกซักหน่อย ก็แอบอยากเก่งเหมือนเพื่อนที่เขาเรียนหมอ เรียนอะไรอย่างงี้อ่ะ คืออาจารย์ไม่ตั้งใจเรียนจริง ๆ อ่ะ แต่ไม่มากมาย ก็ตั้งแต่เด็ก ๆ อ่ะ อาจารย์ชอบเล่นเสียมากกว่า แต่ไม่เกเรนะ แต่ว่าจิตใจที่จดจ่อกับการศึกษาเนี่ย หรือว่าสมองทึบก็ไม่รู้นะ เราทำข้อสอบแล้วไม่ค่อยถูกอ่ะ เวลาออกมาคุยกับเพื่อนๆ ทำไม เราก็เงียบไม่กล้าพูด เพราะรู้สึกว่าทำไม่ค่อยตรง  มันก็เป็นสิ่งที่อยู่ในใจเราตั้งแต่เด็ก ๆ เลย เพื่อนที่สนิทกับเราบางคนก็เก้งเก่ง แล้วเราก็เงียบด้วยความเป็นเด็กนะ ก็เลยคิดว่าถ้าตั้งใจให้มากขึ้น แล้วอาจไปนั่งหน้าห้อง"

อาจารย์คิดว่าอัสสัมชัญให้อะไรกับอาจารย์ครับ ?


"ให้ชีวิตทั้งชีวิตอ่ะ ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของ Discipline ทั้งเรื่องความรู้"


          "การที่เราดูแลความคิดตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ๆ เช่น กายภาพง่าย ๆ เรื่องนึงอ่ะนะ ในสมัยตอนนู้นเลย ไม่มีคอมพิวเตอร์ ไม่มีอะไรนะ โรงเรียนเราก็บังคับให้เรียนพิมพ์ดีด ทั้งแบบไทยและแบบอังกฤษ ตอนเด็กก็ไม่รู้ว่าเรียนไปทำไม พอโต ๆ เริ่มมีคอมพิวเตอร์ก็สำคัญเหมือนกันนะ ก็เลยระลึกว่า มันก็มีความสำคัญต่อชีวิตมาก อาจารย์พิมพ์ดีดไม่เก่งเลยนะ สมัยก่อนเวลาเขาสอบต้องใส่ผ้าปิดตา แล้วก็เข้าห้อง มิสเขาก็จะพูดแล้วให้เราพิมพ์ตามนะ คือถ้ามือผิดไปซักคีย์นะ มันผิดหมดเลย"

ถ้ามีคนนอกมาสอบถามเกี่ยวกับโรงเรียนของเรา อาจารย์จะนำเสนอให้เขารู้ถึงความเป็นอัสสัมชัญยังไงบ้างครับ ?


"Discipline"

"อาจารย์ว่า Discipline ของโรงเรียนเราเนี่ย
สุดยอดโรงเรียนหนึ่งเลยนะ จนถึงปัจจุบัน อาจารย์ไม่รู้นะเดี๋ยวนี้เป็นยังไง
เท่าที่อาจารย์สัมผัสตั้งแต่เด็ก ๆ เนี่ย
ทำให้เราเป็นคน Organize มี Discipline รู้จักหน้าที่ แล้วไม่ก้าวก่ายสิทธิผู้อื่น"


          "เรารู้ว่าถ้าเราจะทำกิจกรรม ต้องทำอย่างงี้ แต่สิ่งที่เราเรียน เราก็ต้องไม่ขาด อาจารย์ว่าโรงเรียนเราสอนอย่างงั้น รักษาความสะอาด เดี๋ยวนี้ไม่รู้เป็นเปล่านะ ถ้านั่งในห้อง แล้วข้างหน้ามีกระดาษตกอ่ะ บราเดอร์เขาเรียกมาตีทั้งห้อง ถือว่าเป็นความรับผิดชอบของเราร่วมกัน มีความเสียสละ ความรัก"

อยากฝากอะไรถึงรุ่นน้องไหมครับ ?

          "ถึงรุ่นน้องเหรอ...ก็ไม่รู้อีก แต่ก็เคยกลับไปโรงเรียน อาจารย์ก็ไม่พบความเปลี่ยนแปลง อาจารย์ว่าก็ยังเหมือนเดิม อาจารย์เคยไปโรงเรียนครั้งนึง 2 ปีที่แล้ว ไปประชุมกันเรื่องเชียร์     มาสเตอร์เซี่ยมก็มา แล้วก็เอานักเรียนปัจจุบัน กับศิษย์เก่ามาคุยกัน ก็พบว่ารุ่นปัจจุบันที่เรียนอยู่ตอนนั้น ก็ Serious จริงจังเหมือนสมัยอาจารย์เลยนะ เพราะฉะนั้นอาจารย์เลยไม่ห่วงอะไร คิดว่า Tradition มันเหมือนเดิมเลยอ่ะ สีแดงขาวยังคงเหมือนเดิม"


Author: ศุภณัฐ อรุโณประโยชน์ & สิทธิกานต์ ธีระวัฒนชัย