เรื่องเกี่ยวกับโรงเรียน : ดิเรก ชัยนาม

ผู้เขียน : วัฒภูมิ ทวีกุล
product

เรื่องเกี่ยวกับโรงเรียน

ดิเรก ชัยนาม อัสสัมชนิกเลขที่ 3303 ในอุโฆษสาร 1952 หน้า 43 - 44

 

ดิเรก ชัยนาม

รูปจาก อนุสรณ์ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนาม ในงานพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส วันอังคาร ที่ 11 กรกฎาคม 2510

       เจ้าหน้าที่กองบรรณาธิการ “อุโฆษสาร” โรงเรียนอัสสัมชัญมหาหาข้าพเจ้าขอให้เขียนบทความสักบทหนึ่งจะสั้นยาวเพียงใดได้ทั้งนั้ เพราะโรงเรียนจะเริ่มออกหนังสือ “อุโฆษสาร” ทำนองหนังสืออุโฆษสมัยในสมัยเดิม ข้าพเจ้ายินดีสนองเพราะโรงเรียนอัสสัมชัญตลอดจนท่านเจษฎาจารย์ และอาจารย์ทั้งหลายได้มีบุญคุณแก่ข้าพเจ้า

 

       ข้าพเจ้าเป็นนักเรียนโรงเรียนอัสสัมชัญตั้งแต่ พ.ศ.2456 (ค.ศ. 1913) จนถึง พ.ศ. 2464 (ค.ศ.1921) รวม 9 ปี เป็นนักเรียนใน คือ กินนอนในโรงเรียน 7 ปี ต่อมาอีก 2 ปี เป็นนักเรียนเช้าไปเย็นกลับ ต่อจากนั้นจึงไปเรียนต่อที่โรงเรียนราชวิทยาลัย

 


คุณประโยชน์ที่ข้าพเจ้าจำได้แม่นยำว่า ได้จากท่านอาจารย์และโรงเรียนนี้ก็คือ ในเรื่อง “ศีลธรรม และภาษาอังกฤษ” ตลอดทั้ง “วิชาการทั่ว ๆ ไป” 


 

       ข้าพเจ้าจำได้ดี เพราะอาจารย์กำชับแล้วกำชับอีก ในวันสอน “จรรยา” เฉพาะอย่างยิ่ง Brother Hubert ท่านนำหนังสือ Man’s Great Concern มาให้อ่านจนช่ำชอง เมื่อ 4 - 5 ปีมานี้ ข้าพเจ้าได้ไปเยี่ยมโรงเรียนดีใจที่โรงเรียนยังใช้เป็นหนังสือนี้อยู่ จริงอยู่หนังสือนี้ผู้แต่งนับถือศาสนาคริสเตียน แต่หลักธรรมต่าง ๆ ในหนังสือนี้เป็นหลักสากล ผู้นับถือศาสนาใด ๆ ก็ ยึดเป็นหลักได้เพราะเกี่ยวกับคุณธรรมทั้งสิ้น อีกเรื่องหนึ่งคือ “ภาษาอังกฤษ” ในสมัยที่ข้าพเจ้าเรียนต้องพูดภาษาอังกฤษทุกวัน ถ้าพูดภาษาไทยจะต้อง ถูกเพื่อน ๆ จับ โดยมอบเบี้ยให้แล้วเราก็ต้องไปคอยจับคนอื่นโดยโอนเบี้ยไปให้ ถ้าถูกจับบ่อยก็มีการลงโทษ เช่น ให้ยืนกับเสาบ้าง อดอาหารกลางวันบ้าง ถูกตีบ้าง ข้าพเจ้าถูกทุกอย่าง

 


แต่โทษเหล่านี้ข้าพเจ้าเห็นว่าดีมากเพราะทำให้เรามีมานะ พากเพียร
ซึ่งข้าพเจ้าคุยได้ว่าได้ให้คุณแก่ข้าพเจ้าในทุกวันนี้


 

       ในที่สุดนี้ข้าพเจ้าขออำนวยพรให้หนังสือ “อุโฆษสาร” ฉบับใหม่นี้ตลอดจนเจ้าหน้าที่จงประสบแต่ความเจริญ และความสำเร็จทุประการสมกับปณิธานที่หนังสือฉะบับนี้ได้ตั้งไว้ว่า จะปฏิบัติการเพื่อความเจริญของนักเรียนทั้งหลาย และขอให้โรงเรียนอัสสัมชัญซึ่งเป็นที่รักของข้าพเจ้าตั้งสถิตสถาพรอยู่ในประเทศไทยชั่วกาลนาน เพื่อเป็นแหล่งประสิทธิประสาทวิชาแก่เด็ก ๆ ทั้งหลายในประเทศ ตลอดทั้งขอให้ท่านเจษฎาจารย์ และอาจารย์ของข้าพเจ้ารวมทั้งท่านอาจารย์รุ่นหลัง ๆ และทั้งนักเรียนแห่งโรงเรียนนี้ จงมีความสุข ความเจริญยิ่ง

 


Author: วัฒภูมิ ทวีกุล

อัสสัมชนิกเลขที่ 47985 รุ่น 126